بوي خوب دل سپردن

نه ديوونم نه مجنون نه خوابم نه ويرون

من فقط عاشقت هستم مثل لب تشنه ي بي جون

تو اميد لحظه هامي تو قشنگي شبامي

توي شباي غربت توي تنهايي باهامي

نمي گم خون رگامي يا برام ماه شباي

ولي ميدوني عزيزم عشق تو رفيقه با من

خونه بوي تو رو ميده بوي خوب دل سپردن

راستي تو چه نسبتي با ياساي توي باغچه داري

كه هميشه عطر عشقت ميسازه منو بهاري

يادمه روزاي اول با تبسمي دلم رفت

اون روزا بودم من ساده و زيرك و سر مست

روزا بي قرار ديدن شبا خواب تورو ديدن

ولي شرم دلم نمي ذاشت بگم عاشقتم من

حالا چند ماهي گذشته از شروع اشنايي

حالا هر دمون ميدونيم عشقمون شده الهي

مي خوام از عشقت بخونم تا ابد باهات بمونم

تا بدوني خواستن تو ريشه كرده تو جونم

تا هميشه زير دينم واسه اين عشق الهي

اگر تو نبودي شايد ميرسيدم به تباهي.

شب را بهانه کردم و یک دریا بگریستم

تا کسی نداند که گرفتار کیستم خواست لب بر شکایت باز کنه

لب نهادم بر لبش تا بسته شد عاشقت بودم

دیوانه حسابم کردی آشنا بودم و بیگانه حسابم کردی

با مداد رنگي هام ياد خوب امدنت را نقاشي كردم

و جاده ي سفيد رفتنت را خط خطي

كسي نيست كه زندگي را برايم ديكته كند

و غلط هايم را بگيرد

و دور روزهاي اشتباهم خط قرمزي بكشد

و مجبورم كند از روي تجربه هايم ده بار بنويسم

انانكه براي يك بوسه ي معشوقه وفادارانه جان مي دهند

كساني هستند كه درخشندگي نور زندگي جاودان را در لبان سرخ ز

بيابان جهان احساس ميكنند

معما

وقتي كه دست عزيزت يه نوازشگر خوبه وقتي كه طلوع چشمات

دشمن هر چي دشمنه

وقتي كه سايه ي اسمت رو لبام خونه داره وقتي كه زخم نفسهام بي

تو مرهم نداره

تو بگو جز تو كيه كه منو تنها نذاره؟ كسي هست اگه كه رفتي واسه

من بشه ستاره؟

راستي كه تو بر ميگردي تا كه بغض من بميره كي ميايي كه مرغ

شادي تو نگام پر بگيره

يه تبسم از نگاهت واسه من تموم دنياست وقتي چشماتو ميبندي

زندگي واسم معماس